کدخبر : 2527
جمعه ۱۳ آذر ۱۳۹۴ - ۱۳:۰۹
فاقددیدگاه
پ پ پ

آیا بچه خودتان را هم در این مدرسه ثبت نام می کنید؟

Default Icon

درب آهنی از هم گسیخته ورودی مدرسه که بیشتر به درب یک مخروبه شباهت داشت را با فشار زیاد باز کردیم و وارد مدرسه شدیم.
از ۴ یا ۵ پله غیر استاندارد که بگذریم حیاط مدرسه نیز مانند یک زمین گلف متروکه دارای سوراخ های فراوان و آسفالتی پر از فراز و نشیب و چشم خراش است.
سمت راست حیاط، مکانی تعبیه شده که به اصطلاح به آن سرویس بهداشتی می گویند. از ۳ دستشویی این سرویس یکی درب ندارد و دوتای دیگر هم در وضعیتی بسیار نامناسب قرار دارند.
سمت چپ حیاط مکانی است که بچه ها از آنجا آب می خوردند؛ هرچند هیچ شباهتی به آبخوری به آن شکلی که شما در ذهن خود مجسم کرده اید ندارد.
وارد سالن مدرسه که شدیم بچه ها هجوم آوردند؛ یکی می گفت: خانم درب‌ها را بگیر، از جا کنده شده اند. دیگری می گفت: خانم ببین خودم و دوستانم اطراف این درب را گچ گرفتیم. آن یکی نیمکت های شکسته و دیگری دیوارهای نمور را نشانم می داد. یکی هم از آن طرف فریاد می زد: خانم این سیم را که اتصالی کرده و لوله بخاری خراب و غیر استاندارد را عکس برداری کن.
توصیف تخته سیاه مدرسه هم خالی از لطف نیست، تخته سیاهی که این روزها در کمتر بیقوله‌ای می توان مثل آن را یافت. تخته‌ای دراز که از یک طرف کلاس به سختی می شد آن را دید!!
والدین بچه ها هم که به خواسته آنها به مدرسه رفته بودیم در مدرسه حاضر شده بودند و همصدا خواستار این بودند که فریادشان به گوش مسئولین برسد.
مادر علی سراج با گلایه از وضعیت نا مناسب مدرسه، گفت: زیر این چارچوبه‌ها مانور زلزله هم برگزار می‌شود.
وی با اشاره به خالی بودن مدرسه مریم که در مجاورت این مدرسه است، گفت: با وجود مدرسه تازه سازی مانند آن، بچه های ما باید در این مکان نامناسب تحصیل کنند.
مادر ابوالفضل ترکمند نیز با گلایه از وضعیت نامناسب سرویس‌های بهداشتی مدرسه می گفت: فرزندم از صبح در مدرسه به دستشویی نمی رود و اغلب تا به خانه می رسد حتی در برخی مواقع کنترل خود را از دست می دهد.
وی با اشاره به نمور بودن مدرسه گفت: کلاس ها گرم هم نمی شوند.
خانم ترکمند با اشاره به قدمت ۵۰ساله این مدرسه گفت: آموزش و پرورش هیچ کاری برای این مدرسه نکرده است.
پدر یکی دیگر از دانش آموزان نیز با بیان اینکه من پدر یک بچه معلول هستم، گفت: این مدرسه طبق گفته خود اداره فرسوده است و حتی نامه تخریب آنرا زده اند اما متأسفانه ۲سال است که در آن تدریس و تحصیل می شود.
وی افزود: این مدرسه ممکن است حتی با کوچکترین زلزله ۲ریشتری از بین برود. ما به اداره مراجعه کردیم، خیر را معرفی می‌کند و خیر نیز اداره را و این در حالی است که مدرسه مجاور که تازه ساز و نوساز است به مدت ۲ ماه است که خالی است.
پدر دانش آموز معلول با اشاره به تحصیل بیش از ۱۱۰ دانش‌آموز در این مدرسه گفت: انتظار داریم مسئولین شهرستان و رئیس آموزش و پرورش مشکل را حل کنند.
وی ضمن گلایه از نبود حتی یک مستخدم برای تمیز کردن مدرسه گفت: بچه ها با بدن ضعیف در برابر میکروب سریع مریض می شوند.
این پدر نگران تصریح کرد: هر روز صبح با زحمت فراوان باید درب مدرسه را که پوسیدگی دارد و حتی خودم چند بار آن را جوشکاری کرده ام ولی به دلیل فرسودگی دیگر جواب نمی دهد باید باز کنم و بچه ام را که درون ویلچر است را از ۵ پله بالا و پایین ببرم.
وی محیط مدرسه، دستشویی، حیاط مدرسه، کلاس‌های نمور را از مشکلات این مدرسه عنوان کرد و گفت: جا دارد در این فرصت از مدیرکل آموزش و پرورش استان بخواهیم یا خود یا نماینده‌ای بفرستد و با دیدن این مدرسه مشکل ما را حل نماید و حداقل بگویند چرا بچه های ما باید در مدرسه ای درس بخوانند که خودشان نامه تخریب آن را زده اند.
آقای امیدوار، یکی دیگر از اولیای بچه‌های این مدرسه با اشاره به دلواپسی‌های خود از حضور فرزندش در این مدرسه که به دلیل فرسودگی حتی امنیت جانی ندارد، گفت: اسم این مدرسه، مدرسه شهدا است، شهدا افتخار ما هستند و از دیدگاه همه، بزرگترین نام، نام شهدا است به راستی آیا حق مسلم شهدا این است؟ آیا این درست است؟
وی افزود: آیا رئیس آموزش و پرورش نباید سرکشی به مدارس را داشته باشد و ببیند در مدارس چه خبر است؟ بچه ها در چه وضعیتی تحصیل می کنند؟ رئیس آموزش و پرورش باید خلاقیت داشته باشد، چرا که قسم یادکرده دلسوز، همدم و خدمتگزار مردم باشد.
امیدوار با تأکید بر اینکه ما خوشحالیم که در ایران، استان همدان و شهرستان تویسرکان زندگی می کنیم، ولی اینگونه کم کاری مسئولین ما را با مشکل مواجه می کند.
وی تصریح کرد: جا دارد در این مجال از آقای فولادوند مدیرکل محترم آموزش و پرورش استان، دکتر فانی وزیر محترم آموزش و پرورش درخواست کنیم برای این مشکل ما راه حلی داشته باشند و بچه های ما را یاری کنند.
این پدر با تأکید بر اینکه هرچند مدیر مدرسه بسیار دلسوز و فعال است، گفت: ولی در خصوص خرابی های مدرسه کاری از دستش بر‌نمی‌آید.
وی با اشاره به نامه ای به این مضمون که با سلام و احترام و آرزوی توفیق در امر تعلیم و تربیت برای شما مدیران مقتضی است نسبت به جابجایی آموزشگاه عصمتیه و یزدانفر به مکان مدرسه خیرساز مریم و مدرسه شهدای سرابی به مکان فعلی مدرسه عصمتیه در اسرع وقت با هماهنگی معاونت محترم برنامه ریزی اقدام فرمایید، گفت: تا کنون این چهارمین نامه است که آمده ولی هنوز هیچ اقدام عملی صورت نگرفته است. پس نظارت مدیر آموزش و پرورش کجاست؟
وی با طرح این سؤال که آیا رئیس آموزش و پرورش حاضر است بچه خود را در مدرسه ای اینچنینی برای تحصیل ثبت نام کند؟؟! به سخنان خود پایان داد.
راستی، اینجا مدرسه ای نه در روستایی دور افتاده، بلکه درون شهر تویسرکان، در محله سرابی و به نام مدرسه شهدای سرابی است.

امتیاز:
(0) (0)
اشتراک گذاری:
مطالب مرتبط
دیدگاه شما

*