کدخبر : 2581
دوشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۴ - ۱۲:۳۷
فاقددیدگاه
فرماندار تویسرکان:

اولویت اول تویسرکان ایجاد وحدت و همدلی

IMGA0545
علیرغم آنکه یکی از رکوردهای شهرستان تویسرکان در امر تعویض فرماندار در دهه گذشته بوده است، پس از توکل لطفی که در سالهای ابتدایی فعالیت ندای توی؛ یعنی سال ۱۳۸۳، هیچ یک از فرمانداران این شهرستان به دعوت ندای توی جهت حضور در دفتر این نشریه پاسخ مثبت نداده بودند تا نوبت به حبیب مومیوند رسید. این فرماندار بومی علیرغم مشغله زیاد و برنامه های فشرده، با امعان نظری خاص در دیدار با همه اقشار اجتماعی در چهارمین ماه پس از ورود به فرمانداری تویسرکان در دفتر ندای توی حاضر شد و با دست اندرکاران این نشریه که بیش از یک دهه است به تنهایی جور رسانه مکتوب در شهرستان را بر دوش می کشند، دیدار نمود.

امید است تا بتوانیم حضور وی در دفتر ندای توی را نوید بخش همراهی بیشتر دستگاه های اجرایی با رسانه جهت پیشبرد اهداف عالیه نظام و دولت تدبیر و امید در شهرستان تلقی کنیم.
در این دیدار فرصت را غنیمت شمرده؛ گفت و گویی با فرماندار تویسرکان انجام دادیم که بخشی از آن را در این شماره با هم مرور می کنیم:
ـ جناب آقای مومیوند ضمن عرض خوش‌آمد خدمت جنابعالی و با عنایت به این که شما نسبت به فرمانداران قبلی از مزیت هایی مانند بومی بودن، داشتن سابقه فعالیت در ادارات شهرستان؛ هم به عنوان کارمند حتی در فرمانداری شهرستان و هم به عنوان رئیس در سایر ادارات، برخوردارید، اکنون که به عنوان بالاترین مقام اجرایی شهرستان به تویسرکان برگشته اید، حل کدام مشکل تویسرکان را در اولویت کاری خود قرار داده اید؟
ـ به نام خدا. تشکر می کنم از شما و مجموعه ندای توی و با توجه به این که ما در شهرستان تنها یک نشریه نوشتاری داریم، هم از شما که این نشریه را منتشر می کنید تشکر می کنیم و هم امیدواریم که این مهم گسترش پیدا کند و تعداد نشریات بیشتر و فضای رسانه ای در شهرستان بازتر شود.
در مقدمه عرض کنم که بنده حدود ۲۴ سال در تویسرکان در دستگاه های مختلف کار کرده ام. در جهاد سازندگی سابق، آب و فاضلاب روستایی، برنامه ریزی و عمرانی فرمانداری، مدتی مسئول آب و فاضلاب روستایی تویسرکان بودم و مدتی هم مدیر کل آب و فاضلاب روستایی استان همدان بودم. با توجه به این امر از جزئیات وضعیت شهرستان ازجهات مختلف اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و …. شناخت خوبی دارم و با عنایت به این مهم اولویت اول را وحدت و همگرایی تمامی افراد توانمند شهرستان می دانم. یعنی تمامی کسانی که دلسوز شهرستانند؛ چه آنهایی که مسئولیت دارند و چه آنهایی که در بخشهای اجتماعی کار می کنند، در بحثهای سیاسی و اجتماعی به یک وحدت رویه برسند و همه کسانی که در ذیل جمهوری اسلامی می گنجند و خط قرمزها را رعایت می کنند، البته هر کس با تفکر و ایده خود، هم افزایی و همراهی داشته باشند. من اولویت یک را در شهرستان این می بینم و احساس می کنم که اگر نتوانیم این کار را انجام دهیم بقیه کارها به سرانجام نخواهد رسید.
درست است که اکنون با کمبود بوجه روبرو هستیم و کشور در سال جاری به دلیل وجود تحریمهای ظالمانه، ارزان شدن نفت و کم شدن اعتبارات با چالشهایی مواجه است، اما بر فرض که اینها هم نباشند ما در شهرستان خودمان باید قبول کنیم که لازم است تا بخشی از آن حاشیه ها و چالشهای بین گروه ها را کم کنیم. گروه ها را به هم نزدیک کنیم و به صورت جمعی به مشکلات بپردازیم. بعد مشکلات را می شود حل کرد.
خلاصه پاسخ من این است که اولویت اول شهرستان این است که باید از اختلافات و حاشیه ها کم کنیم.
ـ برای رسیدن به این «باید» برنامه ای هم تدوین کرده اید؟
ـ در مدت این ۴ماهی که آمده ام، سعی کرده ام با همه گروه ها و کسانی که در شهرستان در ذیل نظام جمهوری اسلامی می گنجند و خطوط قرمز را رعایت می کنند و دلسوز شهرستانند ارتباط مناسبی داشته باشم و پیشنهاد همه را بگیرم. گروههای مختلف اعم از سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و …. به همین خاطر علاوه بر روزهای دوشنبه که ملاقات عمومی فرماندار با مردم است و معمولا به کارهای متداول و کارهایی که شاید به مباحث توسعه ای نپردازد، بعداز ظهر سه شنبه ها را گذاشته ایم که فقط کسانی که پیشنهاداتی برای توسعه شهرستان دارند بیایند و ابراز نظر کنند. حالا چه به صورت شخصی و چه به صورت گروهی. در برخی از هفته ها بخشی از جامعه به صورت جمعی می آیند و مشکلاتشان را بیان می کنند. از آن طرف هم بخش دولتی مرتبط هم آمده اند و در کنار آنها نشسته و با هم به تبادل نظر پرداخته اند و من هم در این نشستها هم در جریان امور قرار گرفته ام و هم مشکلات را رصد کرده ام و هم دنبال پیگیری ها بوده ام.
دانشگاهیها را دعوت کرده ایم، صاحب نظران علمی را دعوت کرده ایم، یک هفته با بازنشستگان فرهنگی نشست داشته ایم. از طیفهای مختلف، و هیچ گرایش سیاسی را هم لحاظ نکرده ایم. یعنی این فرصت را ایجاد کرده ایم تا هر شهروند تویسرکانی که خودش مایل است حضور پیدا کند و نظرش را در رابطه با یکی از بخشها و مباحث شهرستان ارائه کند. ما هم بررسی و پیگیری می کنیم. فکر می کنم اگر این روند را ادامه دهیم در بخشهای مختلف به نتیجه خواهیم رسید.
در حقیقت پاسخ خود را این گونه تکمیل می کنم که اگر بخواهیم وحدت و همدلی را اجرایی کنیم بایستی به مشکلات و معضلات امروز که در کل کشور هم تقریبا مشترک است و شهرستان ما هم جدای از کشور نیست، بپردازیم.
در حال حاضر اولویت یک دولت در بخش اشتغال و معیشت است و اگر ما این وحدت و همدلی را ایجاد کنیم و از نظرات مختلف استفاده کنیم می توانیم از ظرفیتها، پتانسیلها و آنچه که در شهرستان داریم و کم هم نیست، بهره ببریم و اشتغال را رونق دهیم و معیشت را بهتر کنیم. اینها کارهایی هستند که می توانند شهرستان ما را از این وضعیتی که دارد به وضعیتی بهتر و مطلوب برساند.
ـ حدس می زنید نمود عینی روندی که در پیش گرفته اید، پس از چه مدتی در سطح شهرستان دیده شود؟
ـ گمان می کنم در یک بازه زمانی یک ساله نتیجه آن را به عینه ببینیم. یعنی وقتی می گوییم ایجاد همدلی در همه گروه ها، البته با آن تعریفی که عرض کردم، در عرض یک سال باید ببینیم که تنشها کم شده است. حتی اگر همراهی باشد در ۶ماه آینده هم می توان نمود آن را دید. اگر از حاشیه ها و کارهای بیهوده که برای مردم دردسر است و فرصت خدمت به مردم را می گیرد، کم کنیم.
مثلا گردشگری را به عنوان یک اولویت هم در استان و هم در شهرستان در نظر بگیرید. ظرفیت آن را هم داریم. اما کارهایی باید انجام بدهیم. برای مثال راه ها را باید تکمیل کنیم، محل اسکان و اقامت را باید درست کنیم و اماکن تفریحی توریستی را باید درست کنیم. ما بیش از ۲۲۰ اثر تاریخی در شهرستان داریم و بعد از مرکز استان دومین شهرستان استان هستیم. اگر بخواهیم این ظرفیت را عملیاتی کنیم و به نتیجه برسانیم به همان وحدت و همدلی نیاز داریم. البته منابع مالی را هم نیاز داریم. اما اینها با هم می تواند کار را تکمیل کند.
در این فرصت جا دارد تا توضیحی در مورد بحث اشتغال بدهم. معضل اشتغال در شهر ما جدی است و در بخشهای مختلف هم وجود دارد. یکی از این بخشها، بانوان سرپرست خانوار است. بخشی از جامعه به هر دلیلی دچار آسیب شده است و تعدادی از بانوان سرپرست خانوار شده اند و تامین هزینه زندگی بر عهده خودشان است. ما آمده ایم رصد کرده ایم؛ ۴ ـ ۵ دستگاه دارند در این زمینه به صورت موازی کار می کنند، اما خروجی آن را نمی بینیم. دستگاه های مختلف دارند آموزش می دهند. از نظر عدد و رقم و آمار چیزهای خوبی است ولی عدد و رقم و آمار منجر به ایجاد اشتغال برای بانوان سرپرست خانوار نمی شود. ما برنامه ای را شروع کرده ایم که اینها را منسجم کند. زنجیره ای درست کنیم شامل حلقه های آموزش، تولید محصولات، بازار فروش و نهایتا خودکفا کردن این خانواده ها. اعتقادداریم که اگر همراهی بشود و حاشیه ها کم بشوند و ما همین روند را ادامه بدهیم، باید در ۶ماه آینده نتیجه آن را ببینیم. و اگرنه ما همواره بیاییم بگوییم فلان دستگاه ۵۰۰نفر را آموزش داده یا فلان جا هزار نفر را آموزش داده و ما در استان اول شدیم، ولی اگر خروجی این آموزشها منجر به تولید اشتغال نشود، در عمل سودی برای شهرستان نخواهد داشت حتی اگر در استان در بحث آموزش اول شویم. اعتقاد داریم این آموزشها باید خروجی و نتیجه داشته باشند.

امتیاز:
(0) (0)
اشتراک گذاری:
مطالب مرتبط
دیدگاه شما

*