کدخبر : 2830
چهارشنبه ۲۱ تیر ۱۳۹۶ - ۱۳:۰۳
فاقددیدگاه

تویسرکان؛ محرومی که محرومان زیادی را برخوردار کرد

logo

به طور قطع داشتن آرزو بر هیچ کس عیب نیست. چه بسا دلی که در آن آرزویی نباشد، با امید، بیگانه می شود.
تلاش برای رسیدن به آرزو ها هم عیب نیست. بلکه تنها تفاوت انسان با بقیه جانداران در همین است؛ تلاش کند تا محیط را بر وفق مراد خود تغییر دهد.
کمک گرفتن از دیگران برای رسیدن به آرزوها هم عیب نیست. انسان موجودی اجتماعی است و کمک به همنوع خود افتخاری است که جایگزینی ندارد.
اما مشکل از آنجا شروع می شود که انسان آرزویی داشته باشد که خودش را مستحق آن نداند؛ آنجاست که برای رسیدن به آن تلاش نمی کند؛ بلکه ویران می کند. کمک نمی گیرد؛ بلکه آدمها را نردبام می کند. خودش را توصیف نمی کند؛ با دروغ پیله ای از تعریف بر گرداگرد وجود ناتوانش می پیچد تا دیگران را بفریبد!
لاف در غریبی و دوغ در چمچه!؟ همان حکایت غریبه هایی است که چند صبایی در تویسرکان چرخیدند و میدان‌داری کردند و ندای هل من مبارز سردادند …….که …….. آهایییییییی……من آنم که رستم بود پهلوان……! و وقتی که ندای توی آمارشان را راستی آزمایی می کرد، می گفتند سیاه نمایی می کند!
مبارکشان باشد رسیدن به آرزوهای شیرینشان،،،،،،، ما که حسود نیستیم،،،،،، اما به راستی چگونه خواب بر چشم کسانی که با دادن خبر دروغ و گل و بلبل نشان دادن کویر، باعث بیرون آمدن تویسرکان از فهرست مناطق محروم شدند ، جا خوش می کند؟ و چگونه لبخند ،،،،،، جرات نشستن بر لبانی را دارد که روزگاری برای رسیدن به مقامی نااستوار، بر محور دروغ چرخیدند و با زندگی بیش از صدهزار نفر ،،،،،، به همین سادگی بازی کردند؟
آیا به راستی هنوز وقت آن نشده که حساب از کتاب کسانی که با دروغ برای خود دکان و دستکی باز می کنند کشیده شود؟ و آنها را از مقامهایی که با این دروغ پردازی ها بدست آورده اند پایین بکشند تا درس عبرتی شوند برای آیندگان؟

امتیاز:
(0) (0)
اشتراک گذاری:
مطالب مرتبط
دیدگاه شما

*